Deniz feneri ışık saçarken
Ben o an vapurdan seyrediyordum yıldızları
Martıların yokluğunu görüyordum
Senin soğukluğun aklıma geldiğinde
Biraz daha müziğin sesini açıyordu parmaklarım
Karanlık suların sessizliğinde görüyordum kendimi
Suyun durgunluğunda yürüyordu bedenim
Yağmur çiseliyordu uykum geldiğinde
Üşüyorken vücudum korkuyordu kalbim
Kakkıp gitmeyi bekliyordu uzaklaşıp yorulmayı
Oturup bir ağacın dibinde kana kana su içmeyi
Ve tekrar mutsuzlukta hayal etmeyi
Sıkılıp birgün bu diyardan göçmeyi
Fark ediyordu sanki ruhum artık…