Gezinimi atla

Günlük Arşivler: Mayıs 19th, 2008

Kar yağıyordu minik taneciklerle
Üşütüyordu sıcak tenimi
Rüzgar vücuduma işleyip titretiyordu sanki
Düşünemiyordum aklım durmuştu soğuktan

Bakarken camdan sokaklara

Mutlu çocukları gördüğümde
Aklıma geldi çocukluğum

Kar topu oynuyormuydum
Acaba çocukken dedim kendime

Mutlumuydum bende çocukken
Yada her şeyden habersiz umutlu
Beklercesine kalbimden gelen o sesle
Dur diyordu ellerim oynama sende
Bırak beni dinle diyen gözlerim
Güzel sözlerim dinlediğim müziğim

Hayaller içinde var olan bedenim

Sıcaktan çözülen dizlerim

Gitmeyi bekleyen dünlerim
Kaybolmayı isteyen her şeyim

Uzaklaştıkça mutlu olan benim

 

 

Duvarın arkasındaki şeyi merak ediyorum
Kim var acaba beni gözetleyen
İzleyen sesimi dinleyen
Veda etmemi bekleyen
Uzaklaşıp yalnız kalmamı isteyen
Usulca gitmediğimi söylemek isterken
Bedeninde kaybolup sessiz bir mum ışığında
Aydınlanmayı bekleyen cisim kadar değersizdim
Hayatında yerim yoktu biliyorum
Çaresiz kaldığımda istiyordum
Benliğimde yanıyordu kalbim
Su serpmek isteyen yoktuki
Acı çektiğimde beni duyacak olan kaç kişi

Yıkık sokaklarda yürürken
Ellerini arıyordu gözlerim
Sızlayan dizlerim titreyen tenim
Gel ne olur dön diye yalvaran bedenim
Yaşadıkça acı veren kalbim
Dehşete kapılan ruhum bedenim
Hayallerime giren sözlerin
Akıp giden gözyaşlarım
Derman dileyen sabır ver diye haykıran bu kendim
Ne yapıcam bilmiyorumki
Şimdi sen söyle nasıl çıkabilirim
Denizler kadar büyük hayallerimde boğulurcasına
Sanki ölüyorum deyip gidercesine
Bağlanıyorum susamıyorum özlüyorum diye
Terk eden o senin mutluluğunu isteyen sadece bendim

Geceler üstüme gelmekte
Yüreğim kaçıp gitmekte
Vurulan kalbim düşünmekte
Doğru yolda ilerlemekte
Kaybolmayı istemekte

Ve sonsuza dek yalanlarda bitmekte…

Bu gece hüzünlüyüm sanki
Bilmiyorum nedenini
Ama geceyi seviyorum
Müzik dinlerken düşünmeyi
Ard arda gelen sevinçleri
Korkuyorum bazende karanlıktan
Ay ışığında yürümek iyi geliyor
Dalga seslerinde yorulmak
Söz yazdığımda kendimi bulmak
Hayal dünyamda kaybolurken özümde var olmak
Sıkıldım hayattan zorlanmaktan
Çare ararken dermansız kalmaktan
Arkamdan vurulurken ağlayıp sızlamaktan
Gözyaşlarımda boğulup acılarda var olmaktan
Sevinç ve mutluluğu yaşayamamaktan
Uzun süre düşünüp bulamamaktan
Geriye döndüğümde tekrar hayatı yaşayıpta
Hatalarımdan yoksun bulunurken
Erken ölüp vedalaşamamaktan korkuyorum

Deniz feneri ışık saçarken
Ben o an vapurdan seyrediyordum yıldızları

Martıların yokluğunu görüyordum
Senin soğukluğun aklıma geldiğinde
Biraz daha müziğin sesini açıyordu parmaklarım
Karanlık suların sessizliğinde görüyordum kendimi
Suyun durgunluğunda yürüyordu bedenim
Yağmur çiseliyordu uykum geldiğinde
Üşüyorken vücudum korkuyordu kalbim
Kakkıp gitmeyi bekliyordu uzaklaşıp yorulmayı
Oturup bir ağacın dibinde kana kana su içmeyi
Ve tekrar mutsuzlukta hayal etmeyi

Sıkılıp birgün bu diyardan göçmeyi
Fark ediyordu sanki ruhum artık…

Aydınlıkta buldum
Karanlıkta durdum
Seninle mutlu oldum
Gezdim gördüm sensiz oldum
Görmeyince huzur buldum
Rüzgar estiğinde harman oldum
Acı çekenlere derman oldum
Sonsuz bir boşlukta kayboldum
Kanat çırparken yoruldum
Direncim kalmadı bozuldum
Varlığında kayboldum
Aradım durdum hayalini buldum


Kan sızıyordu vücudumdan
Boğarcasına birikmişti kan
Yeter artık diyordu ruhum bu acıya

Dinlemiyordu sanki damarlarım bu sözümü
Özlemekten çöktüm senin yüzünden

Bitti herşey sevgisiz sözünden
Yürüme dur arkandan gözlediğimde
Bırak artık yalan söylemeyi
Haykırma sus dediğimde bile

İçinde arama beni giderken
Kaybolup topraktan yeşeriyorum
Gelip beni koklamanı hayal edip
Zehirlenişini seyredip ağlamak istiyorum

Takip Et

Get every new post delivered to your Inbox.